مفهوم خوب و بد

[raziel]

خوب و بد،چيزي كه انسانها در انجام يا توجيه كارهايشان به ان تكيه ميكنند.

:39:ولي خوب و بد چيست؟و معيار ما براي تشخيص خوب يا بد بودن يك پديده يا عمل چه بايد باشد؟

ايا اين ديدگاه كه خوب و بد حقيقي وجود ندارد و تنها يك توهم يكجانبه نگرانه انسانيست درست است؟

[melligara]

خوب و بد،چيزي كه انسانها در انجام يا توجيه كارهايشان به ان تكيه ميكنند.

:39:ولي خوب و بد چيست؟و معيار ما براي تشخيص خوب يا بد بودن يك پديده يا عمل چه بايد باشد؟

ايا اين ديدگاه كه خوب و بد حقيقي وجود ندارد و تنها يك توهم يكجانبه نگرانه انسانيست درست است؟
این جستار، موضوع فلسفه اخلاقه که قبلن مقداری در این باره بحث شده. اینجا (http://www.goftegu.com/extra/archive01/index.php/index.php/-t4177.html).

[raziel]

این جستار، موضوع فلسفه اخلاقه که قبلن مقداری در این باره بحث شده. اینجا (http://www.goftegu.com/extra/archive01/index.php/index.php/-t4177.html).

از اونجايي كه اون جستار در ارشيو هست،من چيزي رو نميتونم در اونجا بنويسم ولي چيزي بود كه نديدم كسي به اون اشاره كرده باشه.

به نظر من بخش عمده اي( ولي نه تمام) مفهوم خوب و بد با اجتماع به وجود ميياد.
چرا در تمام اعصار دغدغه انسان اين بوده كه متناسب با شرايط جديد،اخلاقيات رو تعريف و تعيين كنه؟

چون انسانها براي رسيدن به خواسته هاي خود نياز به جامعه اي دارند كه دور از هرج و مرج و قابل پيشبيني باشه و به علاوه معيارهايي بر عملكرد اون حاكم باشه كه امنيت خواسته هاي انسان رو تضمين كنه. در اينجاست كه انسانها،هر چند ناخوداگاهانه در پي برقراري يك نظام اخلاقي برميايند كه همه چيز در ان معلوم باشد و با خواسته انها سازگار باشد.
يك انسان در اجتماع در حاليكه نيازها و خواسته هاي خود را دارد ميداند كه براي براوردن انها نياز به ديگران هم دارد و براي همكاري ديگران نياز به رضايت انها از خودش دارد.

اصليترين وظيفه اخلاقيات اينست كه انسانها از لحاظ رابطه ها و معاملات احساسي-اجتماعيشان با يكديگر احساس امنيت و اعتماد متقابل كنند.مثلا اگر شما براي كسي كاري را انجام دهيد و نياز او را برطرف كنيد ولي او در مقابل براي شما كاري نكند، اكثر ادمها او را نامرد و عوضي ميدانند چون او اين امنيت و اعتماد را كه نياز اساسي انسان براي ادامه حيات و تاميتن نيازهايش است را خدشه دار كرده است. اخلاقيات سيستمي ست كه سعي ميكند اين امنيت و اعتماد را از طريق اموزش و تلقين به انسان بقبولاند و انرا تبديل به باور او كند.

خوب و بدهايي كه ما تعيين ميكنند قراردادي هستند.وابسته به خواسته هاي ذاتي ما كه در تركيب با اگاهيها و باورهاي ما،رفتار ما را شكل ميدهند.به همين دليل هميشه عده اي هستند كه اين معيارهاي اخلاقي جامعه را زير پا ميگذارند. چون اينها چيزهايي نيستند كه واقعا توسط طبيعت و حقيقت وجود ما بر ما مسلط باشند و در واقع ذات ما باشند بلكه حاصل باورهاي ما هستند كه با شرايط تغيير ميكنند.

اگر ما تمام عمرمان را هم بنشينيم و براي اخلاق و تعيين خوب و بد معيار تعيين كنيم،باز كساني خواهند بود كه حاضرند بشريت را نابود كنند و بقاي ژن و انسان هيچ اهميتي برايشان نداشته باشد چون به دليلي از ان متنفرند.طبيعتا اين افراد از طرف ديگران طرد ميشوند چون در تضاد با خواسته ها و باورهاي انان قرار ميگيرند.

[sadeghol]

من از موقعی که دین و گذاشتم کنار سعی میکنم از خوب یا بد استفاده نکنم چون در هر صورت چیز مجهولی هست

[jooya4649]

این جستار، موضوع فلسفه اخلاقه که قبلا مقداری در این باره بحث شده. اینجا (http://www.goftegu.com/extra/archive01/index.php/index.php/-t4177.html).

در جستاری که در آرشیو هست در باره معیار تشخیص خوب و بد بحث شده و نه در باره مفهوم خوب و بد .

من فکر می کنم این بحث از این زاویه هنوز مطرح نشده است .

مثلا این سئوال که آیا خوب و بد از اندیشه های اعتباری غیر متافیزیکیست ( مانند قوانین راهنمایی و رانندگی )

یا خوب و بد از اندیشه های علمیست ( مانند قانون جاذبه نیوتن ) ؟

یا اینکه خوب و بد از اندیشه های اعتباری متافیزیکیست ( مانند قوانین شرعی )؟

یا اینکه خوب و بد از زمره توهمات است ( مانند خرافات و تلقینیات و اوهامات جمعی )؟

انتخاب هر گزینه باید با دلیل موجه باشد .

ولی به نظر من مهمترین و اساسی ترین کلید برای دریافت مفهوم خوب و بد در این نکته نهفته که منشا خوب و بد را در درون انسانها بیابیم یا در خارج از انسانها .

آیا خوب و بد نوعی تمایل است ؟ یا نوعی تحمیل است ؟ یا نوعی توهم ؟

بحث در سطح فرا اخلاقی هنوز تازه است اما در سطح اخلاق هنجاری البته انجام شده است و در آرشیو موجود می باشد .

جویا

[raziel]

به نظر من خوب و بد یک چیز کاملا نسبی هست حتی اگر چیزی باشه که تمام انسانها در مورد خوب یا بد بودنش یک رای باشن باز از دیدگاه یک موجود دیگه قضیه فرق میکنه.و البته این دلیل نمیشه که خوب و بد و درست و غلط وجود نداشته باشه،بلکه تنها ماهیتش رو برای ما مشخص میکنه.
نسبیت خوبی و بدی یهنی اینکه جایگاه و شرایط ما به علاوه خواسته ها مون خوب و بد ما رو شکل میدن.در این مورد مثالهای بیشماری از زندگی روزمره خود ما میشه زد و اینکه زمانی که موقعیت ما تغییر کرده دیدگاهمون راجع به خوب و بد تغییر کرده.

[realway]

به نظر من هیچ خوب و بدی تو دنیا وجود نداره.

این یک مفهوم قرار دادی هست که ما انسان ها بهش معنی میدیم.

ولی به واقع در دنیای واقعی هیچ خوب و بدی وجو نداره.